જે દિવસની અમે રાહ જોતા હતા તે તું છે ? આવ. જેની ઉષાનો પાલવ દૂધમલ શહીદો તણા પવિત્ર રક્તથી થયો રંજિત, તે તું છે ? આવ. જેની પ્રભાત-લહરી મહીં અમ સ્વપ્નભરી આશાઓની ખુશ્બો જઈ વસી છે, તે તું જ ? આવ. આવ હે સુદિન અમ મુક્તિ તણા !

ઊગેલો જે સૂર્ય આર્ય-ગોત્રો પરે, ગાયત્રીમંત્રની શુચિ વંદનાને પામેલો જે, હોમાગ્નિના સુગંધી ધૂપે જે સદા સ્પર્શાયેલો; સિંધુતટ ઉપરના પાતાલ-વિલીન મહા હડપ્પા આદિ પ્રાચીન નગરોની અગાશીએ હાસ્યના ફુવારા નિત્ય ઉડાવી રમેલો જેહ; કુરુક્ષેત્રમાં ક્યારેક સુભટોના ધનુષ્યોના ટંકારે જાગ્રત થયો, કૈંક વાર ફેલાયેલી સર્વભક્ષી ખડ્ગજિહ્વાઓ પરે જે નર્તી રહ્યો; શક દૂણો ક્ષત્રપો ને ગુર્જરોનાં – અરબો પઠાણો તુર્ક મુઘલોનાં – રેલ્યાં પૂર, તેનાં મહાતરંગોમાં ડોલતો આકાશ થકી મલક્યા કરતો જે હતો; કૃષ્ણ મહાવીર બુદ્ધ રાજર્ષિ અશોક હર્ષ અકબ્બરના ખમીર વડે જે તેજસ્વી હતો; ધૂંધળો રહેલો બે શતક જે, ધૂંધવાયો પૂરો એક શતક જે, એ જ કે પ્રકાશવાનો સૂર્ય આજે ?

ઊગે તું નિષ્પ્રભ ભલે આજે મેઘાચ્છન્ન નભે, પુરુષાર્થના પ્રખર પ્રતાપે મધ્યાહ્ન તારો દીપો ભવ્ય તપોદીપ્ત ! હે સુદિન મુક્તિ તણા ! રાહ જોતા હતા જેની, તે જ તું આવ્યો છે ? આવ.

– ઉમાશંકર જોશી



Disclaimer: All the stories, poems and images used on this website, unless otherwise noted are assumed to be in the public domain. If you feel your image or story or poem should not be here, please email us to [email protected] and it will be promptly removed.
Note: We do not use any of our content for commercial purpose.


0 views today | 38 total views | 178 words | 0.94 pages | read in 1 mins

Download:-