kalapipicSursinhji Takhtasinhji Gohil (Gujarati:સુરસિંહજી તખ્તસિંહજી ગોહિલ) (1874-1900), popularly known by his pen name, Kalapi (Gujarati:કલાપી) was a poet and the royal of Lathi state in Gujarat.

He lived in Lathi-Gohilwad, which is located in the Saurashtra region of Gujarat.

In spite of his short life, poet Kalapi’s creation was immense and enormous. His creation includes about 250 poems (including 15,000 verses). He has also given a number of prose writings. His 900 letters to his friends and wives brought the facts and truth. He not only used Gujarati language as his medium to elaborate his own creation, but also translated four English novels in Gujarati.

In his relatively short life, he still managed to mentor a minor number of budding poets, who carried on his style of writing, becoming very famous in their own right. The most prominent among these was Kavi Lalitji, who was about the same age as Kalapi, and already an established poet, when he was invited to the Lathi Darbar as a tutor for the Royal children. He came under Kalapi’s influence, the two became great friends, and Kavi Lalitji went on to become the Rajya Kavi (Royal Bard) of Lathi.

Page 2
 

  1. અમે જોગી બધા વરવા
    અમે જોગી બધા વરવા સ્મશાનો ઢુંઢનારાઓ તહીંના ભૂતને ગાઈ જગાવી ખેલનારાઓ જહાં જેને કરી મુર્‌દું કબરમાં મોકલી દેતી અમે એ કાનમાં જાદુ અમારું ફૂંકનારાઓ
  2. Premini Murti Pooja – પ્રેમીની મૂર્તિપૂજા
    કર તું કંઈએ, કર તું કંઈએ, મધુ તેથી બને વધુ શું કદિએ ? તુજ કાર્ય સહુ દિલ નિત્ય સ્મરે, વધુ નિર્મળ શું ઉર પૂજી શકે ? કંઈ બોલ અને દિલ ઈચ્છતું, કે કંઈ બોલ તું બોલ સદા જ પ્રિયે !
  3. ફુલ વીણ સખે!
    ફુલ વીણ સખે! ફુલ વીણ સખે! હજુ તો ફુટતું જ પ્રભાત, સખે! અધુના કળી જે વિકસી રહી છે, ઘડી બે ઘડીમાં મરતી દિસશે. સુમહોજ્વલ આ કિરણો રવિનાં, પ્રસરે હજુ તો નભ ઘુમ્મટમાં; ન વિલમ્બ ઘટે, કંઇ કાલ જતે, રવિ એ પણ અસ્ત થવા ઢળશે,
  4. ત્યાગ
    હું જાઉં છું! હું જાઉં છું! ત્યાં આવશો કોઈ નહીં! સો સો દિવાલો બાંધતાં ત્યાં ફાવશો કોઈ નહીં! ના આંસુથી, ના ઝુલ્મથી, ના વસ્લથી, ના બન્ધથી, દિલ જે ઊઠ્યું રોકાય ના! એ વાત છોડો કેદની!
  5. ભોળાં પ્રેમી
    કમળ ભોળું, કુમુદ ભોળું, ભમર ભોળો, દીવાનાં છે જે જેનું ન તે તેનું, પ્રેમી પ્રેમી જુઠાનાં! ભ્રમર ગૂંજે કમલ કુમુદે, ન જેને છે કદર તેની, દિલ તો તણાં નભમાં, પ્રેમી પ્રેમી જુઠાનાં!
  6. શિકારીને
    રહેવા દે, રહેવા દે આ સંહાર, યુવાન! તું, ઘટે ના ક્રૂરતા આવી : વિશ્વ આશ્રમ સંતનું. પંખીડાં, ફૂલડાં રૂડાં, લતા આ, ઝરણાં તરુ; ઘટે ના ક્રૂર દષ્ટિ ત્યાં : વિશ્વ સૌન્દર્ય કુમળું.