Umashankar-Joshi imageUmashankar Jethalal Joshi (Gujarati: ઉમાશંકર જોશી) (21 July 1911 – 19 December 1988) was an eminent poet, scholar and writer. He received the Jnanpith Award in 1967 for his contribution to Indian, especially Gujarati literature.

Umashankar Joshi was born in small village named Bamna, taluka Bhiloda in District of Sabarkantha of Gujarat. He was Brahmin from the caste named Trivedi Mewada Brahmin Barishi. His father, Jethalal Kamalji was a Karbhari in small jagirs. His Mother was Navalbai. He had eight siblings: six brothers and two sisters. Umashankar Joshi received inspiration for creative writing from the beautiful surroundings of the hilly region and the social life of the villages and fairs and festivals held there.

  1. A Flock of Peacock
    જેવો કો નભતારલો ગરી જતો અંધારમાં પાથરી ઝીણી પાતળી તેજ પિચ્છ-કલગી, દૃષ્ટિ પડે ના પડે, ઓચિંતો તહીં જાય ડૂબી તિમિરે;
  2. Kunj Kunj Tu Gunje Bhamra – Umashankar Joshi Kavita
    કુંજ કુંજ તું ગુંજે ભમરા કાં આટલું તને ના સૂઝે કુંજ કુંજ તું ગુંજે
  3. ભોમિયા વિના
    ભોમિયા વિના મારે ભમવા ‘તા ડુંગરા, જંગલની કુંજ કુંજ જોવી હતી; જોવી’તી કોતરો ને જોવી ‘તી કંદરા, રોતાં ઝરણાંની આંખ લ્હોવી હતી.
  4. દે વરદાન એટલું
    સ્વતંત્રતા, દે વરદાન એટલું : ન હીન સંકલ્પ હજો કદી મન; હૈયું કદીયે ન હજો હતાશ; ને ઊર્ધ્વજ્વાલે અમ સર્વ કર્મ
  5. Rammadhi Re Maari Rammadhi – Umashankar Joshi Kavita
    રામમઢી રે મારી રામમઢી, ગંગા ને કાંઠે રામમઢી; રામમઢી રે મારી રામમઢી, જમુના ને કાંઠે રામમઢી.
  6. ૧૫મી ઑગસ્ટ, ૧૯૪૭
    જે દિવસની અમે રાહ જોતા હતા તે તું છે ? આવ. જેની ઉષાનો પાલવ દૂધમલ શહીદો તણા પવિત્ર રક્તથી થયો રંજિત, તે તું છે ? આવ. જેની પ્રભાત-લહરી મહીં અમ સ્વપ્નભરી આશાઓની ખુશ્બો જઈ વસી છે, તે તું જ ? આવ. આવ હે સુદિન અમ મુક્તિ તણા !
  7. શ્રાવણ હો !
    શ્રાવણ હો ! અરધી વાટે તું રેલીશ મા ! મારી ભરી ભરી હેલ, છેડીશ મા ! અરધી વાટે તું રેલીશ મા !